برگرفته مجله دهاتی

شماره 23 مرداد ماه 1384

خبردار شدیم که یک دهاتی دیگر پیدا شده ، ولی کار و کاسبی او با ما مقداری تفاوت دارد با این توضیح که اگر دهاتی ما کاری فرهنگی و فنی در زمینه کشاورزی انجام می دهد ، دهاتی دوم نام موسسه ای است که تولیدات لبنی و عرضه محصولات کشاورزی را به عهده دارد و محل فعالیت آن هم در جاده چالوس - کیلومتر 45 در حول و حوش روستای پل خواب است . به همین جهت یک روز صبح زود شال و کلاه کردیم و راه افتادیم ببینیم دهاتی دوم چه می کند . می دانید که جاده چالوس از زیباترین جاده های کشور است و به خصوص در این فصل که سبزه و آب در باریکه جاده کوهستانی دست در آغوش یکدیگر برده و  طبیعت زیبای منطقه را جلوه ای بهشتی می دهند ... در منطقه مورد نظر جایی است که جاده تنگ و باریک اندکی خود را فراختر می سازد تا حدی که در دو طرف جاده ساختمان هایی ایجاد شده و در آنها فعالیت های مختلفی صورت می گیرد و البته برای ما از همه چشمگیر تر ، تاسیساتی که بر تارک آن تابلوی زیبای (( دهاتی )) می درخشد ...

- پس در حال حاضر در کارگاه شما فقط ماست معروف به « دهاتی » تهیه می شود اما با روشی که توضیح دادید کاملا" بهداشتی و سالم فراهم می گردد... بفرمایید شیر لازم برای تبدیل به ماست را از کجا و چگونه تهیه می نمایید؟

قبل از اصلاحات ارضی ، کشاورزی و دامداری منطقه ما رونق به سزایی داشت و قسمت زیادی از نیازهای لبنی مردم تهران از همین نواحی تامین می شد که شامل ارنگه ، لورا و نیز طالقان و دماوند می گردید ؛ چون در آن زمان ها جاده چالوس احداث نشده بود محصولات لبنی منطقه از طریق راه های شهرستانک ، توچال ، یونجه زار و دروازه قزوین به تهران برده می شد. در سال های 40  و بعد از اصلاحات ارضی بسیاری از کشاورزان کار زراعت و دامپروری را رها کردند و جذب کارهای شهری شدند و در مناطق روستایی هم فعالیت های آبخیزداری ، جاده سازی و کارهای دیگر رواج یافت ، اما در کنار این ها عده ای نیز مقاومت کردند و با استفاده از منابع پایه یعنی آب و زمین و مرتع به کار زراعت و دامپروری ادامه دادند و همین ها هستند که شیر لازم برای کار ما را تامین می کنند . می توانم بگویم از فاصله 40 کیلومتری تا 10 کیلومتری روزانه حدود 500 لیتر شیر به ما می رسانند و با شیری که از نقاط دیگر تهیه می کنیم روزانه حدود 1000 لیتر شیر محلی ، ماده اولیه کار ما را تشکیل می دهد ...

من روی شیر محلی و منطقه البرز زیاد تکیه می کنم برای این که اعتقاد فراوانی به ویژگی های البرز و آب و علف آن دارم ...

- علاقه شما به البرز و محصولات آن کاملا" مسلم است . هر تازه واردی به فروشگاه شما به محض این که شعر معروف فردوسی را

« که ایزد پاک از میان گروه        برانگیخت ما را ز البرز کوه »

ببیند به احساسات البرز گرایی شما پی می برد .... ولی ما در فروشگاه ، محصولات دیگری هم نظیر عسل و خشکبار دیدیم ... در حالی که از سایر محصولات خبری نبود ...

شما کاملا" حق دارید ... در فروشگاه ما اصلا" از چیبس و آدامس و نوشابه ... خبری نیست . عسل یا سبزی های خشک شده ، خشکبار و گلپری که ملاحظه کردید تمام محصول همین منطقه البرز است . کوهساران ما به علت وجود گیاهانی نظیر گون ، آویشن و باریچه و ... بهترین زیستگاه برای پرورش زنبور عسل نژاد ایرانی است و ما با جمع آوری و فرآوری عسل یا میوه های منطقه به صورت خشک شده در بسته بندی بهداشتی ، آنها را به مشتریان عرضه می کنیم ......  در واقع  فروشگاه ما ویترینی است که کل تولیدات محلی را نشان  می دهد ... لابد توجه کرده اید که در مغازه انواع ترشی های محلی و سرکه سیب محلی را برای خریداران آماده کرده ایم ...

- تا اینجا برای ما مسلم شده که اگر موفقیتی به دست آمده نتیجه پشتکار و فعالیت شما بوده ... اما این را هم از یاد نبریم که برای هر کاری سرمایه ای لازم است ... در این باره چه کرده اید ؟

این محلی را که ملاحظه می کنید و کارگاه ما در آن قرار گرفته محلی بود که از آن به عنوان تعمیرگاه اتومبیل استفاده می کردند . برای خرید آن و پاره ای اصلاحات حدود 155 میلیون ریال هزینه شد . خرید وسایل و ماشین آلات هم کلی پول ، سرمایه می خواست . اما من در آن زمان فقط 70 میلیون ریال سرمایه داشتم خدایی اش را بخواهید در این باره من خود را مدیون آقای رسول اف ، مدیر عامل بانک کشاورزی می دانم که چون فهمید من واقعا" قصد کار و فعالیت دارم و در راه افتادن این کارگاه کلی در ارتقای منطقه و اشتغال افراد تاثیر دارد در نهایت محبت و مساعدت 43 میلیون تومان به ما وام داد که بدون چنین کمکی هرگز چنین فعالیتی راه نمی افتاد ...

- آخرین سوال من که اصل و اساس آمدن به این جا و طرح این مصاحبه را تشکیل می دهد درباره این موضوع است که چرا برای موسسه خود نام دهاتی را انتخاب کرده اید ... اسم که قحطي نیست ... می توانستید نام دیگری را بر موسسه خود بگذارید ...

من با این که سن و سال زیادی ندارم در همین مدت عمرم این طور دریافته ام که دهاتی در ذهن مردم یعنی صداقت ... درستی ... بی شیله پیله گی ... وقتی در رستوران توچال کار می کردم و ماست محلی به طریقه سنتی تهیه می کردم و ماست محلی به طریقه سنتی تهیه می کردم هر وقت اتومبیل ها آن جا می ایستادند ، مردم شهری به سراغ من می آمدند و بی درنگ می پرسیدند : ماست دهاتی داری ؟ ... و من هم همان ماست های سنتی را به آنها می دادم .

درباره قیمت آن هم هیچ چک و چانه نمی زدند و خوشحال بودند از این که ماست دهاتی یعنی ماست واقعی ... ماست خالص ... و ماست بی غل و غش به تهران می برند ... دهاتی برای من مظهر این صفات عالی انسانی است و برای همین هم از انتخاب چنین نامی هرگز پشیمان نیستم .