|
معرفی روستای گچسر از بخش آسارا
بعد از گذر از پیچ و خم های جاده زیبای چالوس و گذر از تمام
روستاهای بخش آسارا به روستایی می رسیم که با قدمت کهن و
دیرینه اش در محور اصلی ، آخرین روستای شمال غرب استان تهران ،
شمال شهرتان کرج و انتهای بخش آسارا است. روستایی که کوه های
سر به فلک کشیده کندوان آن را از استان سرسبز مازندران جدا می
کند در واقع یکی از ورودی های استان تهران می باشد. روستایی
با مردمان خونگرم و صبور دارای اصالتی از گذشته های دور که
همیشه آن را چون تمدنی پاس می دارند. علت نامگذازی روستا به
این سبب بوده که دارای معادن غنی گچ در بالادست روستا می باشد.
گچسر دارای 40 خانوار جمعیت است که همه آن ها از یک ایل و
طایفه با نام خانوادگی آژیر در کنارهم با مهربانی و ساده زیستی
زندگی می کنند.
شاید نام خانوادگی آژیر ، کمی تعجب آور باشد ولی معنی این کلمه
بسیار زیبا و دلنشین است. آژیر یعنی آگاهی دهنده ، احتیاط
کننده ، زیرک و باهوش که البته تمام مردم روستا این خصوصیات
نامی آباء و اجدادی خود را دارند.
گچسر دارای آب و هوای بسیار دلنشین ، معتدل و خنک در تمام فصول
سال است و به علت همسایگی با استان زیبای مازندران تقریباً
بیشتر از سایر روستاهای بخش دارای سرسبزی و باران فراوان است.
و به همین سبب چشمه های زیادی در دل کوه های گچسر پنهان شده که
هر از چند گاهی یکی از این چشمه های زیبا و خروشان زمین را غرق
در سرسبزی و طراوت می کند. یکی از شاخه های رودخانه کرج هم از
کوه های همین روستا می خروشد و در دل سد کرج پناه می گیرد. این
شاخه از رودخانه و رودخانه ای که از سمت دیزین در حرکت است در
نقطه ای که به هم پیوند می خورند روستا را به سه قسمت تقسیم می
کنند. منطقه گنج گران که در سمت شمال روستا واقع است و مابین
دو رودخانه ، محصور است و حالت شبه جزیره دارد. منطقه مرکزی
روستا و منطقه شهریار که در جنوب روستا و هم مرز با روستاهای
وله و امام چشمه می باشد. از افتخارات این روستا تقدیم یک شهید
و دو جانباز در راه اعتلای نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران است.
از جاذبه های دیدنی روستا می توان به پل سنگی ناصرالدین شاهی و
کاخ رضا شاهی اشاره کرد که بسیار زیبا و دیدنی است. اما به
خاطر کم لطفی سازمان میراث فرهنگی به این آثار در حال خرابی و
ویرانی می باشد.
وزارت راه هم با طرح های بدون مطالعه و دقت کمر همت به تخریب
پل سنگی باستانی روستا که زمانی محل عبور شاهان و کاروان ها و
مسافران و تجار بوده بسته است. مردم این روستا اغلب کارمند و
کارگر ادارات راه و ترابری ، مخابرات و هتل گچسر می باشند و
کمتر به شغل کشاورزی و دامپروری می پردازند.
گچسر با تمام زیبایی ها و منابع فراوانی که دارد دارای مشکلاتی
نیز هست که می توان به نبود امکانات ورزشی و تفریحی ، فرسودگی
آسفالت کوچه ها ، خرابی سرویس های بهداشتی عمومی ( حدود 5 سال
) و بی توجهی مسئولان به آن اشاره کرد. از بخشدار محترم تقاضا
داریم که مشکلات را در حد توان خود حل کنند و به این روستا که
یکی از ورودی های استان تهران است دقت نظری داشته باشند.
ادریس آژیر
نشريه
هزاربند - بهار و تابستان 88 |
