|
داد و بیداد
در سال گذشته ریزش سنگ از کوه در جاده چالوس به یک اتومبیل
آسیب رسانده و سرنشینان آن مجروح و یک نفر هم جان سپرده و
جنازه وی بر اثر نبود آمبولانس و مراکز بهداشتی و هلال احمر در
بخش ، 5 ساعت در پارکینگ معطل مانده بود.
شاید این اتفاقات بارها تکرار شود و این گونه آسیب دیدگی ها در
هر جایی اتفاق بیفتد ولی آنچه که مهم است چگونگی برخورد با
حادثه و نحوه سرویس دهی به مجروحان است. چطور ممکن است در طول
مسیر چند ده کیلومتری جاده چالوس که پرترددترین جاده است و
سابقه خطرات این چنینی را نیز دارد و به عنوان یک جاده توریستی
و تفریحی که پذیرای تعداد بسیار زیادی گردشگر و یا گذرگاهی
برای رسیدن به استان های شمالی است فقط سه مرکز بهداشتی دارد و
آن هم با کمترین امکانات که حتی یک آمبولانس درست و حسابی هم
ندارد. امکانات این مراکز برای پوشش دهی به 60 روستا با سه
دهستان کافی نیست چه رسد به گردشگرها و مردم دیگر.
به گفته بخشدار آسارا 5/13 میلیون گردشگر به انحاء مختلف از
بخش استفاده کردند و یا از آن گذر کرده اند. واقعاً آیا
امکانات کنونی پاسخگوی این همه مسافر و گردشگر و ساکنان بومی
می باشد؟
آیا درآمد مردم نیز به همین مقدار بالا رفته است؟ یا فقط به
مردم بخش ، ترافیک و دود و دم و هوای آلوده و سر و صدا و جمع
شدن آشغال در گوشه و کنار خیابان و دردسرهای دیگر رسیده است.
مراکز بهداشتی نسا و سیرا از ساعت 2 بعد از ظهر به بعد دیگر
بیمار نمی پذیرد و این امر فریاد مردم را در آورده که اهالی
روستا این موضوع را به شکل صورتجلسه و طومار به بخش دار اعلام
کرده اند.
کار به جایی رسیده که مردم خواهان برگشتن امکانات بهداشتی 15
سال قبل هستند و توقع ندارند الآن برایشان کاری انجام شود.
ما می گوییم و می نویسیم ولی کو گوش شنوا. تا حالا شاید 5
فرماندار از بخش بازدید کرده اند ولی همه در حد حرف قول هایی
داده اند که مانده و هیچ گونه عملی هم از طرف آن ها انجام نشده
است. مخصوصاً چند ماه پیش آقای کولیوند فرماندار کرج به بخش
آمد و از چند روستا بازدید کرد و قول هایی داد که حتی یک مورد
از ان ها اجرا نشد و خود ایشان از ما خواستن پیگیر شویم و
مطالب خود را پیگیری نماییم و کوتاهی مسؤولان را تذکر دهیم و
مصوبات را پیگیری کنیم. ولی ما دیگر به این بدقولی ها عادت
کرده ایم. ضمن اینکه در شماره های قبلی از نارسایی های بهداشت
و درمان در بخش آسارا مطالبی درج شد. متأسفانه عکس العملی از
سوی متولیان امر سلامت جامعه در این خصوص دیده نشد و باز هم می
گوییم : « کار ماها با خداست »!
نشریه
هزاربند - بهار و تابستان 88 |
